Γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας στη Μικρά Ασία γύρω στο 1840 και το κοσμικό του ονοματεπώνυμο ήταν Θεόδωρος Αννητσαλήχος ή Αρτζίδης ενώ έμεινε γνωστός στους συντοπίτες του ως Χατζεφεντής. Ήταν το ένα από τα δύο αγόρια του Ελευθερίου και της Βαρβάρας. Σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και από τους δύο γονείς του με αποτέλεσμα να ανατραφεί από την αδελφή της μητέρας του ενώ αργότερα μετέβη για εκπαιδευτικούς λόγους πρώτα στη Νίγδη - όπου τελούσε υπό την προστασία της αδελφής του πατέρα του - και έπειτα στη Σμύρνη. Εκτός από ελληνικά ήξερε τούρκικα, αρμένικα και μερικά γαλλικά.
Σε ηλικία 26 ετών εκάρη μοναχός στη μονή του Τιμίου Σταυρού στο Ζιντζίντερε της Καππαδοκίας ενώ λίγο καιρό αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος από τον, επίσης Φαρασιώτη, μητροπολίτη Καισαρείας Παΐσιο Β΄ και στάλθηκε στη γενέτειρά του όπου άσκησε παράλληλα χρέη δασκάλου. Γύρω στο 1870 χειροτονήθηκε πρώτα πρεσβύτερος και έπειτα αρχιμανδρίτης. Στη συνέχεια πραγματοποίησε ταξίδι προσκυνηματικού χαρακτήρα στους Αγίους Τόπους, λαμβάνοντας μετά την επιστροφή του το προσωνύμιο Χατζεφεντής. Υπήρξε ο πνευματικός ηγέτης της περιοχής των Φαράσων για περισσότερα από πενήντα χρόνια ενώ διακρινόταν για τον ασκητικό τρόπο ζωής του.
Το 1924, βάσει της συνθήκης ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας, εκπατρίστηκε μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους των Φαράσων. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού προς την Ελλάδα συμβούλευε και ενθάρρυνε τους συμπατριώτες του. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους εγκαταστάθηκε με τους υπόλοιπους συντοπίτες του στο Κάστρο της Κέρκυρας όπου συνέχισε να ασκεί τα ιερατικά του καθήκοντα. Μετά από δύο εβδομάδες παραμονής στην Κέρκυρα ασθένησε και εισήχθη στο νοσοκομείο της πόλης όπου απεβίωσε στις 10 Νοεμβρίου του 1924 έπειτα από σύντομη νοσηλεία. Θάφτηκε στο νεκροταφείο που βρίσκεται στο ναό του Αγίου Γεωργίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου